از اين پست به بعد من هم هدف استاد داريوش را ادامه خواهم

داد . (ازادي ازادي ازادي خواهي … بله ازادي كامل)

به جاي اينكه ما وقتمونو به عده اي مثل اسرافيل بفروشيم بايد تمام هم

و غم ما اين باشه كه زمينه اي فراهم بشود تا داريوش

و امثال ايشان به سرزمين اجدادي خود بازگردند . چه قدر پروفسورها و

دانشمندان ايراني هستند كه فقط به خاطر همين

(اقايون ) كه چشم ديدن انها را ندارند وطن خود را ترك گفتند .

چرا بعد از اين همه سال بايد پيكر دكتر علي شريعتي در سوريه

باشد ؟ چرا ؟ من قصد اينو ندارم كه با نوشتن اين مطالب خيلي ها جو

زده بشوند و هجوم ببرند به خيابانها و به اخوندها فحش بدند .

هدف از نوشتن من و دوستان ديگر اينه كه بعضي از مسائل

فراموش نشود . ان جانباز كه درصد بالايي مجروحيت دارد ولي

چون وارد دستگاه كثيف نشده هرماه 70000 تومان حقوق ميگيرد . بله

فقط 70000 تومان ...

كشور ما بالاترين درصد افراد معتاد در سرتاسر جهان را دارد

چه قدر كساني هستند كه براي نان شب خود ماندند . دختران

فراري . فساد كه ديگر بيداد كرده است . بعد70 ميليارد براي اون

مردك بي شوئور بنلادن هزينه ميكنند . كه در پست بعدي به جزئيات

مي پردازم ...

يكي از دوستانم شعري زيبا سروده كه دوست دارم نظر و برداشت شما

را در موردش بدانم :

                      قيام

عاقبت اين زخمهاي كهنه سرباز مي كنند

عالمي از اتش و خونابه برپا مي كنند

روز روشن پيش چشم مردم از تالار عشق

بي صدا اينه مي دزدند هاشا مي كنند

روزها در خواب شب ها بي قرار

همچو دزدان بي مهابا غارت دل مي كنند

زخمهاي پشت از خنجر بيگانه است

كار هابيل است اين كاري كه با ما مي كنند

مردمان در خواب و او مشغول خطا

ليك او رندانه هاشا مي كند

كي توانيم عاقبت هم دل شويم بي ادعا

روزها با ما و شب ها بي قراري مي كنند

خاك كشور چون مقدس باد همچو كيميا

همچنان بي ترس ازادانه غارت مي كنند

ساحل خاموش مي داند كه دريا زنده است

موجها ناگاه مي ايند و غوغا مي كنند

اين را مطمئن باشيد هيچ حكومتي پا برجاي نمي ماند . 2500

سال در ايران شاهان حكمراني كردند و يكي پس از ديگري

رفتند . ايا 30 سال كافي نيست ؟ ديگر چه قدر بايد اين همه

ظلم و شكنجه را تحمل كرد ؟

ادامه دارد ...

از عزیزانی که وبلاگ دارند خواهش میکنم این عکس را نزارند چون

دوست ندارم در اینترنت پر بشود ...

                                                بک گروندی زیبا از استاد

  واقعآ نمیدونم از کجا شروع کنم . من هدفم در پست قبلی که ترانه ی خونه با صدای اقای ستار بود

  این نبود که بین طرفدارهای داریوش و ستار اختلاف بیندازم . اگر هر گونه بی ادبی از طرف من به ستار

  شده رسمآ هم از خودش و هم از طرفدارانش عذر خواهی میکنم . بعضی از این طرفدارهای ابی هم

  که همه جا شخصیت و ادب خودشونو به نمایش میزارن ...

  از نظر من به هیچ وجه این سه خواننده ی بزرگ کشور با هم قابل قیاس نیستند . ستار که اصلآ

  شغلش خوانندگی نیست و هیچ کنسرتی هم نمیده . داریوش و ابی هم اگه یک وجه اشتراک

  داشته باشند در بعضی مورد در انتخاب ترانه سرا و اهنگساز میباشد .

  همچنین گله ای که از هواداران این خواننده ها دارم اینه که به هم بی احترامی میکنند .

  یا چون ابی نقطه ی مقابل داریوش هستش باید بهش ناسزا گفت . من نوعی که جونمو برای

  داریوش میدم درست ولی حقم ندارم به ابی یا ستار فحش بدم ...

  متاسفانه تعدادی طرفدارنمای داریوش پیدا شدند که به خود داریوشیهای دیگه توهین میکنند .

  اینها با این کارها و حرفهاشون ابروی خودشونو میبرند . اقای ایکس که طرفدار ابیه ولی مینویسه

  عشق داریوش ... برین عوض این تیز بازیها یک کم شوئور و فرهنگ یاد بگیرید ...

  این مطلبو بهتون واضح بگم داریوش و ابی چنین طرفدارهای ...... نمیخوان .

  بگذریم یه مطلب داغ در مورد داریوش . داشتم یکی از مجله های قدیمی رو ورق میزدم که چشمم 

  به مطلبی بسیار جالب خورد . اما خمینی (ره) از داریوش به خاطر مبارزاتش علیه رژیم پهلوی

  قدردانی کرده بود . چه قدر باید یک ادم بزرگ باشه که امام خمینی از او تعریف کنه ... داریوش

  اسطوره ی موسیقی ایرانه و تا ابد کسی جای او را نخواهد گرفت .

  موضوع دیگه ای که میخواستم مطرح کنم اهنگهای داریوشه که یاور اقتداری خونده .

  لیست اهنگها : ۱. همسفر (اهنگ گوگوش) ۲. دل مورده ۳. گذشته های دور ۴. سال ۲۰۰۰

  ۵. مهمان ناخوانده ۶. تلافی ۷. دستهای تو ۸. حسود ۹. نارفیق . من یه دوست دارم که پیش

  یاور اموزش گیتار میدیده که خود یاور اقتداری به او گفته بوده که اون اهنگهارو اجرا کرده و کسی هم

  نمیدونه مربوط به چه سالی هستش پس دلیل نمیشه که چون یاور چهل و یکی دو سالش

  بیشتر نیست نخونده باشه . خود یاورم گفته بوده تمام اهنگهای داریوشو اجرا کرده به جز

  شقایق که نتونسته مثل خود داریوش بخونش .

  (با اون صدای تابلوش فکر کرده که بقیه ی اهنگهارو خوب خونده .)

  زمان شاه دو خواننده ی دیگر بودند که صداشون شبیه داریوش بود یکی یاور بود (البته نه اقتداری)

  که اهنگ تویی نازنینم داریوشو خونده بود و دیگری شمس بود که صداش خیلی شبیه داریوشه

  اگه اشتباه نکنم اهنگ تنهایی رو او خونده چون پشت نواری این اهنگو که مال داریوش باشه نیست .

  البته شایدم خود داریوش خونده .

  راستی فیلم پشت و خنجر با بازی ایرج قادری و فروزان رو حتمآ تهیه کنید چون دو تا اهنگ ناب و

  زیبای داریوش به نامهای سراب و کتاب کهنه در اون هستش .

  در اخر پست دکلمه ی زیبای پژمردن برگ رو تقدیم میکنم به همه ی طرفداران داریوش ...

                                                        پژمردن برگ

با سلامی دوباره خدمت داریوشیهای عزیز . خیلی وقت بود به وبلاگ سر نزده بودم یعنی وقت

نمیکردم . ازتون عذر میخوام ... به دلایلی دیگه درباره ی خانم گوگوش اپدیت نمیکنم .

ولی قصد دارم تمام اهنگهای مشترک ستار و داریوش براتون اپلود کنم . در اولین قسمت از این

موضوع ترانه ی خونه با صدای ستار رو براتون میزارم .  امیدوارم خوشتون نیاد چون اصلآ

خوب و با احساس اجرا نشده . این ترانه همزمان توسط داریوش و ابی و ستار اجرا شد به این

دلیل که بسیار پر محتوی و سیاسی بود و قرار شده بود که هر خوانندهای انرا بهتر اجرا کنه

ترانه به نام او ثبت خواهد شد که باز هم حق به حقدار رسید و داریوش یک بار دیگه شایستگیهای

خودشو به همه نشون داد .

                                             خونه (با صدای ستار)

قسمت دوم این موضوع اختصاص داره به اهنگ زیبای قصه ی وفا که اجرای اصلی ان توسط خانم

گوگوش اجرا شده (البته ۳ اجرای متفاوت) بعد استاد داریوش در یکی از کنسرتهای قبل انقلابش

این اهنگو با کیبورد اجرا میکنه . اهنگهایی مثل خجالت میکشم و شب و دیوار (آهنگ ستار) و

نمی دونستم چه می دونستم و ریشه و ... را در ان کنسرت که عرض کردم اجرا میکنه .

اهنگ قصه ی وفا با اجرای زیبای داریوش و همچنین یکی از اجراهای خانم گوگوش  که با پیانو

اجرا شده برای دانلود میزارم . امیدوارم مورد پسند قرار بگیره . 

                                        قصه ی وفا (اجرای داریوش)

                                       قصه ی وفا (اجرای گوگوش)

                                           داریوش و گوگوش 2

بعد از دانلود اهنگها حتمآ به داریوش رای دهید . بیشتر از یک دقیقه طول نمیکشه ...

                            http://www.iran-forum.net/msinger.htm  

این دو هنرمند بزرگ ایران خیلی از اهنگهای یکدیگر را خوانده اند خیلی هم کار دو صدایی دارند .

اگر کسی اهنگهای دو صدایی رو داره حتمآ به من خبر بده . پشیمون نمی شود .

من هرچی اهنگ از داریوش و گوگوش دارم که هردو خوانده اند برای دانلود می زارم تا به همه

ثابت بشه هیچ کسی مثل داریوش نمیتونه استادانه ترانه هایش را اجرا کنه از گوگوش و ابی

گرفته تا ... . برای اولین اهنگ اجازه رو انتخاب کردم .

                               اجازه با صدای داریوش (اجرای جدید)

                                       اجازه با صدای گوگوش

                                               داریوش و گوگوش

مهستی هم از جمع بزرگان موسیقی ایران و قدیمیها رفت و از خود ۳۵ البوم شنیدنی و تعدادی

ترانه ی منتشر نشده باقی گذاشت . این پست اختصاص داره به مرحومه مهستی همسری

مهربان و مادری فداکار برای فرزندانش که در سن ۶۱ سالگی در اثر ابتلا به بیماری سرطان روده

در گذشت . عجب اشفته بازاریست دنیا ...

اهنگ زیبای اسمون با منو تو قهره دیگه با صدای مهستی که کمیاب هستش رو اپلود کردم

امیدوارم رضایت شما رو جلب کرده باشم .

                                            اسمون با منو تو قهره دیگه

طنین می افکند               اما ما هراسی نداریم

چرا که در این سکوت        سر نیزه های قلم از کاغذها برخاسته و در برابر  

سینه ی استبداد نشانه رفته .

ما تنها نبوده ایم . هیچ گاه تنها نبوده ام .

اینک تلاش و فروش خلق با سلاحی دیگر به بیاری رسیده اند .

دوستان به ان کارگر حروفچین از من پیام بفرستید :

این حروف را اماده کن . ((ازادی از راه می رسد))

با سلام خدمت عزیزان داریوش دوست . می دونم کم لطفی می کنم و دیر به دیر

اپ می کنم ولی منتظر پستهایی باشید که واقعآ داریوشی پسنده ...

                                               اینم یک عکس قشنگ

نکته : من عکسهایی که اپلود میکنم هیچ وقت خراب نمی کنم یعنی اسم سایت یا ایمیل را

روی صورت عکس نمی نویسم . به خاطر اینکه می دونم حال گیریه ولی دوستم ندارم

بعضی از مدیران وبلاگ عکسهای منو به اسم وبلاگ خودشون تموم کنند ...

لیبل کاست 2                                                داریوش کیوان اونیک (بسیار کمیاب)

فدای داریوش و تمام طرفدارانش ...

خونه ترانه اي كاملآ نمادين است . در عين حال در دسته ي شعر_

حكايتها نيز جاي مي گيرد . روايت ترانه از ان زمان شروع ميشود

با اين بند :

                 خونه _ اين خونه ي ويرون! _

                 واسه من هزار تا خاطره داره!

                 خونه _ اين خونه ي تاريك! _

                 چه روزايي رو به يادم مياره!

در همين بند ابتدايي ما با چند مفهوم كليدي همراه مي شويم :

ويراني و تاريكي حال حاضر و خاطره ي روزهاي گذشته . در حقيقت

در مي يابيم كه صحبت از خانه ايست _ بخوانيد وطني _ كه گذشته هاي

زيباي پر نوروغروش را با تاريكي و ويراني عوض كرده است .

اما چرا ؟!... و با اين سؤال به بند دوم مي رويم :

                 ديوار خونه پر از پنجره بود              

                 تا افق همسايه ي ما

                 دريا بود. ستاره بود. منظره بود!

شاعر چراي را بي پاسخ مي گذارد ولي از زيباييهاي گذشته با حس

نوستالژيك خود سخن مي گويد : پنجره نماد روشنايي وارتباط .

دريا نماد وسعت و زيبايي . ستاره نماد اميد و نور... همه وهمه

منظره هاي فراموش نشدني اند و باز مي سرايد :

                  خونه خونه جاي بازي

                  براي افتاب و اب بود!

                  پر نور واسه بيداري

                  پر سايه واسه خواب بود!

در اين بند دو نكته وجود دارد :

اول درنگ و افسوس حاصل از تكرار كلمه ي خونه در مصراع اول كه

حالتي دريغ خوارانه ايجاد مي كند كه اين حالت با مفهوم شادماني كلمه ي

بازي به تضادي جالب توجه مي رسد و دوم اشاره به اين كه در اين خانه

همه چيز سر جاي خودش بوده است : نور براي بيداري . سايه براي خواب! يعني جمعي از تضادها كه با حضور به موقع خود به واسطه ي

نظم مناسب زاينده ي ارامش و زندگي اند . ادامه مي دهيم :

                   پدرم مي گفت : قديما

                   كينه هامون دور انداخته بوديم

                   توي برف و باد و بارون

                   خونه رو با قلبامون ساخته بوديم!

براي ساختن چنان خانه _ وطني بايد همچين بود . اگر قرار باشد زيبايي

باشد زشتي كينه به كار نمي ايد و اگر قرار باشد جايي براي بازي پر

تلاتو افتاب و اب ساخت بايد با برف و باد و بارون _ مظاهر قهر

طبيعت  _ جنگيد و چنين جنگي جز با نيروي عشق ميسر نيست :

عشقي به خانه و خانمان وطن...

                      خونه عشق مادرم بود

                   كه تو باغچه ش گل اطلسي مي كاشت!

                   خونه روح پدرم بود

                   چيزي رو همپاي خونه دوست نداشت!

نه تنها تركيب واژگان اين چند بند از لحاظ معنايي سرشار از نرمي و لطافت

 و زيبايي ست _ پنجره . دريا . ستاره . افتاب . اب . نور . سايه .

قلب . عشق . اطلسي . روح و... _ با نگاهي دقيق تر به راحتي ميتوان

دريافت كه موسيقي شعر از اغاز با لحني كشدار و لالايي وار اغاز مي شود

و به تدريج در دو بند اخير با افزوده شدن بر طول مصراع هاي زوج

اين لحن ارام و رودخانه وار و نوستالژيك تقويت مي شود تا خواننده

در ارامش اين ياداوري هاي زيبا غرق شود وبه هم حسي با راوي در

عشق به اين خانه وخانمان نزديك شود . اما به نگهبان بند بعدي با

وزن كوبشي ومقطع و كوتاهش مانند پاتك بر سر مخاطب اوار ميشود:

                        سيل غارتگر اومد

                        از تو رودخونه گذشت

                        پلا رو شكست و برد

                        زد و از خونه گذشت!

                        دست غارتگر سيل

                        خونه رو ويرونه كرد

                        پدر پيرم كشت

                        مادر ديوونه كرد!

همان طور كه سيل به ناگهان سر مي رسد همه چيز در شعر نيز به ناگهان اتفاق مي افتد : وزن كوبشي وكوتاه مي شود كلمات خشن و خشن تر ميشوند

سيل . غارتگر . شكست . برد . ويرونه . كشت . ديوونه و... _

و كليت شعر به يك نفس زدن ديوانه وار از ترس شبيه مي شود .

از سوي ديگر تعداد فعل ها در اين دو بند حكايت از زير و رو شدن همه

چيز دارد سرعت اين فرايند .

و درست همين جاست كه ما جواب چراي بند اغازين را به بي رحمانه ترين

شكلي مي گيريم .

اما سيل همان طور كه ناگهان امده ناگهان هم خواهد رفت و البته دريغ و افسوس در پس پشت خود به جا خواهد گذاشت . دريغ و افسوس كه با لحني

كشدارتر از اغاز مويه مي كند :

                       حالا من موندم اين ويرونه ها!

                       پر خشم و كينه ي ديوونه ها!

اما راستي ايا اين پايان كار ماست ؟!

شايد اگر ترانه سراي ديگري به جاي ايرج بود همين پايان تلخ و مويه دار را

بر مي گزيد وتمام! اما او به شهادت اكثريت اشعارش با تمام گلايه يي كه از

اوضاع دارد وسياهي يي كه مي بيند اميد به نور را نيز از دست نداده است .

پس مي گويد :

                     من زخمي من خسته من پاك

                  مي نويسم اخرين حرف رو خاك :

                   كي مياد دست توي دستم بزاره

                   تا بسازيم خونه مون رو دوباره ؟

انسان وظيفه اي جز ساختن ندارد حتا اگر هزار بار سيل غارتگر از هزار

رودخانه بگذرد! رسالت انساني چيزي جز اين نيست . اما بايد باور كرد كه

يك دست صدا ندارد واصولآ خانه _ وطن تنها براي (من) نيست مال (ما)ست .

و شاعر اخرين حرفش را بر خاك مي نويسد تا اگر از امروزيانش كسي به

همراهي برنخاست فرداييان او ياري گرش باشند .

نا گفته پيداست كه ترانه خونه ستايشي از گذشته پر شكوه وطن و نكوهش

ويرانيش در زمانه ي شاعر است . شاعر خود را ميراث دار ان گذشته پر

نورمي داند و به همين سبب تن به تاريكي و ويراني نمي تواند بسپرد . پس

بياييد امروز را چون ديروزمان پر شكوه و پر غرور بسازيم .

                   خالق ترانه ي طلايي!

                     ضامن پرواز هر صدايي!

                     نعره ي هميشه ي رهايي!

                     ايرج جنتي عطايي!

براي ضبط بوي خوب گندم شش ماه به " استوديو بل " مي رفتيم .

ترانه يي پر حادثه بود . ادم خرافاتي مي تواند بگويد : نحس بود !

يك شب پاي " حسن زندي " در جوي خيابان گير كرد و شكست .

ان شب قرار بود صداي باران اخر ترانه را ضبط كنيم . وحسن

بخت برگشته " باران ساز" ما بود . ان شب در دويست سيصد

متري خانه ي واروژان با اتومبيلي كه در گوشه ي خيابان كز

كرده بود برخورد كردم و زخم برداشتم . نمي دانم چگونه پيش

امد . مي دانم كه درداور بود . از چهره ام خون مي چكيد . به

شيشه زدم . پنجره را گشود . ترسيده بود . در را دير باز كرد .

 دور خود مي چرخيد و نمي دانست بايد از كجا اغاز كند ! وقتي

مرا به خانه برد روزنامه هايش را بر زمين پهن كرد تا از خون

من رنگ بگيرند . انگاه مرا به نزديكترين بيمارستان رساند .

بيمارستاني كه خود واروژان در ان جان داد . اين اما اخرين

حادثه نبود . پس از ان دو بار به هنگام فروش صفخه ي بوي

خوب گندم در صفحه فروشي " ديسكو" ماموران (اقايان مهندسان !)

هجوم اوردند ودم و دستگاه ما را جمع كردند و مغازه را به

دليل گران فروشي بستند ! ما صفحه را براي مردم امضاء

مي كرديم . براي نخستين بار در تاريخ ترانه .

اخرين حادثه ي بوي خوب گندم اما دستگيري من وداريوش بود .

در فصل بازي هاي اسيايي تهران . شهريور ماه بود . من در

خانه ي مادر بزرگم بودم كه " مهندس فرامرزي" نامي به همراه

ماموري ديگر اسلحه به دست وارد شدند و مرا با خود به "اوين"

بردند . چشم بسته ! شب اول كه در سلول انفرادي گذشت شب

غم انگيزي بود . شب مرگ رويا بود . روز بعد از نشانه هايي

كه پيش رو بود دانستم كه تنها نيستم . و وقتي به سلول عمومي

رفتم در بخش وسط در سلول شماره 8 ايرج جنتي عطايي را

يافتم . گوشه ي سلول ترس خورده وتنها . راستي ما چرا انجا

بوديم ؟ ما كه فقط ترانه مي نوشتيم . نه تفنگ داشتيم . نه فشنگ .

ما يك بغل اواز داشتيم واينك انجا در سلولي گرفتار امده بوديم .

به جرم نوشتن ! ايرج مدام از من مي پرسيد : ايا هنرمندان

براي نجات ما كاري خواهند كرد ؟ و من كه دوباره طنزم را

بازيافته بودم به شوخي گفتم : به ستارگان اميدي نيست . هركس

به دنبال كسب خويش است و ما هم گرفتار چند اواز !

" داريوش" دستگير شده بود . من در انتظار بازجو بودم كه

صداي داريوش را شنيدم : اقا اين دمپايي براي من كوچك است .

ازارم مي دهد ! خنده ام گرفت . خواستم سرم را برگردانم تا

او را ببينم . صداي سرباز از پشت سر برخاست كه : برنگرد !

پس ديوار سپيد اسارتگاه را به جاي داريوش تماشا كردم !

به زور ! داريوش تماشايي تر بود . چندي بعد ايرج را مرخص

كردند . چند هفته بعد هم مرا . روزي تلفن زدند كه براي ازادي

داريوش بايد ترانه بنويسم . ترانه يي نوشتم درباب عشق به

سرزمين كه به دردشان نخورد . " دادرس" نامي كه از قرار مرد

شماره 2 اوين بود در تلفن با صدايي تلخ به من گفت : چريكي

هم كه بانك مي زند و دشمن ملت است مثل ترانه ي شما خاكش

را دوست دارد . من مي خواستم ترانه يي براي انچه روي

خاك است بنويسي در ستايش نظام و نه خاك !

گفتم : من سرود نمي نويسم . يعني بلد نيستم . اگرهم بنويسم

بد مي نويسم . دادرس ديگر چيزي نگفت و پس از ان هم ديگر

تلفن نكرد . اما دو ترانه از ايرج بهنامهاي " رسول رستاخيز"

و " طلايه دار" با موسيقي بابك بيات اجرا شد وانگاه داريوش

از زندان بيرون امد وان دو ترانه را به زيبايي اجرا كرد .

اين اخرين بلاي بوي خوب گندم بود .

دهان دختر زیبا تهی ز دندان است    

که هر شکسته دندان بهای یک نان است

هیچ کس فکر نکرد که در ابادی ویران شده دیگر نان نیست

همه ی مردم شهر بانگ برداشتند که چرا سیمان نیست

و کسی فکر نکرد که چرا ایمان نیست

و زمانی شده است که به غیر از انسان هیچ چیز ارزان نیست ...

اولین بار اولین بار    اولین دل دل دیدار    اولین تب اولین شب    سرفه های خشک سیگار

زنگ اخر زنگ غیبت    وقت خوب سینما بود    زنگ نور و زنگ سایه    امتحان بوسه ها بود

اولین بار اولین بار    اخرین فرصت ما بود    بهترین جای ترانه    بهترین جای صدا بود

کشف طعم بوسه ی تو    مثل کشف یخ و اتش    کشف بی مرگی و ایثار    کشف گستاخی ارش

اولین دروغ ساده    اولین شک بی اراده    وحشت سر رفتن از عشق    گریه های سر نداده

اولین نامه ی کوتاه    در شبی ساکت وسیاه    خطی از دلواپسی ها    از من و تو تا خود ماه

اولین بغض حسادت    کنج دنج شب عادت    بستری از درد و هذیان    تا ضیافت تا عیادت

اولین بار اولین بار    اخرین فرصت ما بود    بهترین جای ترانه    بهترین جای صدا بود.........

عزیزان داریوشی نظر یادتون تره ......

 http://www.iran-forum.net/msinger.htm  رای دهید .

متشکرم .........

                                                   (دوستم داشته باش)

دوستم داشته باش . دوستم داشته باش    بادها دلتنگ اند دستها بیهوده   چشمها بی رنگ اند .

دوستم داشته باش شهرها میلرزند   برگها میسوزند   یادها می گندند   باز شو تا پرواز .

سبز باش از اواز   اشتی کن با رنگ   عشق بازی با ساز .   دوستم داشته باش   سیبها خشکیده

یاسها پوسیده   شیر هم ترسیده .   دوستم داشته باش    عطرها در راهند   دوستت دارم ها  

اه ... چه کوتاه .   دوستت خواهم داشت   بیشتر از باران   گرم تر از لبخند   داغ چون تابستان .

دوستت خواهم داشت   شادتر خواهم شد   ناب تر روشن تر بارور خواهم شد .

دوستم داشته باش    برگ را باور کن   افتابی تر شو   باغ را از بر کن .   دوستم داشته باش

عطرها در راهند   دوستت دارم ها اه ... چه کوتاهند .   خواب دیدم در خواب اب ابی تر بود

روز پر سوز نبود   زخم شرماور بود   خواب دیدم در تو   رود از تب میسوخت   نور گیسو میبافت

باغچه گل میدوخت .   دوستم داشته باش   عطرها در راهند   دوستت دارم ها اه ... چه کوتاه